=ハナパンダ☆ =

Futari no bikkuri

-นี่มันอะไรกันนะ-

สูง 178.5 ซม.( จาาา 180 อยู่แร้วววว TwT ) หนัก 63 กก.( แอ่กกกก ใครจะอุ้มไหวฟระO_O ) อก 85.5 ซม. เอว 76 ซม. สะโพก 89 ซม. ( อ๊อกกกกกกก ตาย ๆ ๆ ชั้น ; _ ; )

จินอุทานในใจเสียงดังเมื่อดึงข้อมูลที่ nจัง คอลัมนิสต์ประจำนิตยสาร duet จดไปมาอ่านเล่น ๆ ไม่คิดว่าข้อมูลที่อยู่ในมือจะทำให้เขาอึ้งกิมกี่

แล้วเขาล่ะ

สูง 175.6 ซม. (ทำไมมันไม่สูงขึ้นบ้างนะ.>_< ) หนัก 58 กก. ( เฮ้อช่วงนี้ก็ดันผอมลงอีก T_T ) อกกว้างแค่ 80 ซม. (เศร้า ๆ TwT) เอว 65.5 ซม. สะโพก 87.5 ซม. ( เว้ยยยยยยยยยย อะไรกันเนี่ยะ -_- )

ทั้ง ๆ เมื่อ 4 ปีก่อน ตอนที่หมอนั่นเข้ามาออดิชั่น ยังตัวเล็ก ๆ บาง ๆ ยิ้มใส ๆ อยู่เลย แล้วนี่สิ อะไรกันเนี่ยะ อุตส่าห์เล็งไว้ตั้งนาน นี่ถ้าไม่รีบทำอะไรซักอย่าง ความรักของเขาคงจะต้องยิ่งเป็นไปไม่ได้แน่ ๆ ( ToT )
:+:+:+:+:+:+:+
จุนโนะ
หือ
จุนโนะเงยหน้าขึ้นจากกระเป๋าสัมภาระ ใช้ผ้าขนหนูในมือซับเหงื่อเบา ๆ ที่ข้างแก้มใส ภาพตรงหน้าทำเอาหัวใจของจินเต้นไม่เป็นจังหวะ
เอ่อเย็นนี้ว่างไหม
ว่างสิสำหรับจินแล้วนะ ว่าแต่ทำไมเหรอ
จุนโนะยิ้มกว้างจนตาตี่
~ ยิ้มแบบนั้นอีกแล้ว โอ๊ยยยยยยยอยากจับกด .>_< ~
จินอดคิดในใจไม่ได้เมื่อเห็นรอยยิ้มของจุนโนะ
จะชวนไปกินเนื้อย่างกันน่ะ
จุนโนะทำตาโต (ทำได้เหรอ)
ดี ๆ กะลังอยากกินอยู่เลย งั้นเดี๋ยวฉันไปชวนคาเมะกะโคกิแป๊บนะ
แต่จินรีบคว้าข้อมือเรียวนั้นไว้เสียก่อน ก้มลงไม่กล้าสบตา เอ่ยขึ้นเสียงตะกุกตะกัก หน้าร้อนผ่าวไปหมด
คือฉันอยากไปกับนายแค่ 2 คนน่ะ
จุนโนะนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะยิ้มหวานอีกครั้ง
ได้สิ แล้วแต่นายละกัน
~ จุนโนะนี่ น่ารักสม่ำเสมอจริง ๆ นะ .>_< ~
:+:+:+:+:+:+:+:
ที่ร้านเนื้อย่าง
จุนโนะเติมสาเกหน่อยนะ
ไม่พูดเปล่า จินเทสาเกใส่แก้วของจุนโนะ แก้วแล้วแก้วเล่า
อืมไม่ไหวแล้วล่ะจิน กินสาเกมาก ๆ แล้วร้อนชะมัด
ไม่พูดเปล่า มือก็กระพือเสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่ใส่อยู่อย่างแรง สายตาของจินก็เหลือบไปเห็นผิวเนียนขาวใสที่ถูกปกปิดภายใต้เชิ้ตสีอ่อนนั้น จินกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ .>_< พยายามละสายตาจากผิวเนียนขึ้นมองใบหน้าหวาน แต่เมื่อเงยขึ้น ก็ต้องกลืนน้ำลายอีกครั้ง เมื่อเหลือบไปเห็นจุนโนะทำตาปรือหวานฉ่ำ ใบหน้าแดงจัดเพราะฤทธิ์เมรัย นี่สินะ ที่เขาว่า ยิ่งร้อน ยิ่งเมาเร็ว

~เมาซะทีเส่ะ ชั้นจะไม่ไหวแร้ววว.>_< ~
นายไม่เห็นค่อยกินเลย
จุนโนะหันมาถามจินบ้าง แต่จินไม่ตอบ ได้แต่ยิ้มแหย ๆ
~จะกินได้ยังไงล่ะ เดี๋ยวฉันเมาก็จบเห่น่ะสิ~
จนกระทั่ง.
..ฝุ่บ..
อ๊ะจุนโนะ
ไม่มีเสียงตอบจากใบหน้าเรียวที่แนบลงกับโต๊ะ ลมหายใจรวยริน ใบหน้าแดงจัด เรียวปากบางครางออกมาแผ่วเบาอย่างคนไม่รู้สึกตัว
ม่ายหวายแล่วววว~
ขอโทษน๊าาาาาาาที่ฉันต้องทำแบบนี้ จุนโนะ
จินยกมือไหว้ขอโทษจุนโนะ ควักเงินวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะค่อย ๆ ประคองร่างเพรียวให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินออกจากร้านไป
:+:+:+:+:+:+:+:
จินค่อย ๆ วางร่างเพรียวที่ประคองลงมาจากแท๊กซี่ เงยหน้าขึ้นไปมองป้ายโฆษณาประดับไฟวิบวับ
-love love motel-
ที่นี่ล่ะนะ
หันซ้ายหันขวา ก่อนจะค่อย ๆ ประคองร่างของจุนโนะเข้าไปด้านใน
:+:+:+:+:+:+:+:
ทันทีที่วางร่างของจุนโนะลงบนเตียงนุ่ม จินก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงบ้าง
หนักชะมัด (-_-)
หันไปมองคนที่นอนเหยียดยาวข้างกาย กระเถิบเข้าไปใกล้ ใช้สองมือเท้าเตียงคร่อมร่างของจุนโนะไว้ ก่อนจะใช้สายตาพิศร่างเนียน ผิวที่ขาวจัด บัดนี้แดงไปด้วยฤทธิ์สาเก ความร้อนภายในร่าง ขับเหงื่อให้ผุดพราวทั่วร่างเพรียว จินกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่
ขอล่ะนะจุนโนะ
ก้มลง ประทับริมฝีปากลงบนเรียวปากบางอย่างอ่อนโยน ไล้ละเลียดริมฝีปากของตนกับเรียวปากบางอย่างนุมนวล
อื้อ
จุนโนะครางออกมาเบา ๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นมอง จินผงะไปเล็กน้อย
จะ..จินนะนายทำอะไร
ฉันรักนายนะจุนโนะรักมานานแล้วเป็นของฉันเถอะ
ก้มลงทาบริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มนั่นอีกครั้ง สัมผัสอ่อนโยนของจุนโนะตอบรับมาอย่างไม่ขัดขืน จินเลื่อนริมฝีปากร้อนไซ้ไปยังซอกคอขาว จุนโนะครางเสียงแผ่ว
จิน..ฉันก็รักนาย
.สิ้นเสียงของจุนโนะเท่านั้น อารมณ์ของจินก็ดูเหมือนจะฉุดรั้งเอาไว้ไม่อยู่ผิวขาวๆ...กับรอยยิ้มของคนตรงหน้า...ทำเอาจินเผลอไผลไปอย่างไม่รู้ตัว........เลื่อนมาประกบริมฝีปากนุ่มอีกครั้ง.ก่อนจะละไปคลอเคลียที่แก้มนวลใส..

"จิน.."
เสียงหวานๆที่ลอยมาสัมผัส..ทำเอาให้จินหันไปยิ้มให้อีกครั้ง..
"ว่าไงครับ."
ถามกลับเสียงใส.ชีวิตกำลังอยู่ในโลกสีชมพูในเมื่อใจตรงกันขนาดนี้.งั้นเหรอ??
"จินรักเราใช่มั้ย." จุนโนะถามอีก.จ้องตาใสเชียว..
"รักสิ.รักมากๆเลยด้วย"
จินตอบกลับแทบไม่ทันทำไมถามแบบนี้กันนะ.
"งั้นถามเราขออะไรจินสักอย่าง.จินจะให้เราได้ไหม"
ถามอีก..จ้องตาพลางยิ้มให้
"ได้เลย..จินให้จุนโนะได้ทุกอย่าง.จะให้ไปวิ่งฝ่าด่านภูเขาไฟโดดน้ำท้ารัก.จินทำได้ทุกอย่างเลย"
รีบตอบกลับ.แถมยังย้ำความมั่นใจให้อีกด้วย.ไม่รู้ว่ารักให้รู้ไปสิ..
จุนโนะยิ้มหวานตอบอย่างพึงพอใจ
ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก.แค่.."
จุนโนะไม่พูดเปล่า.พลิกตัวขึ้นคร่อมจินแทบจะในทันทีทำเอาจินที่ยังตั้งตัวไม่ติดขัดขืนไม่ทันเสียแล้ว
"แค่นี้ก็พอ."
จุนโนะกระตุกยิ้มอีกครั้งก่อนก้มลงประกบริมฝีปาก.รับรู้ถึงความหวานภายใน.จินที่พยายามขัดขืนในตอนแรกกลับเคลิ้มตามอย่างช่วยไม่ได้.
"แฮ่กแฮ่ก"
เสียงหอบของจิน.ทันทีที่จุนโนะผละริมฝีปากออกทำเอาจุนโนะยิ้มๆนิดๆด้วยความพึงพอใจ
~ว๊าก. O_O เป็นอย่างนี้ได้ยังไงนะ ชั้นต้องเป็นฝ่ายรุกไม่ใช่เหรอ แล้วทำไม..T_T ง่าาาาาา ว่าแต่หมอนี่จูบเก่งชะมัด จูบเก่งกว่าเราเสียด้วยซ้ำละมั้ง เฮ้อเกือบเสียความหนุ่มให้ไปแล้วไหมล่ะนั่น~
จินคิดในใจ ไม่ได้การแล้วเขาต้องทำอะไรซักอย่าง จินคิดจะพลิกสถานการณ์กลับ หากแต่
ร่างที่ทั้งสูงกว่า ทั้งบึ๊กกว่าของจุนโนะที่โถมทับลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้จินต้านแรงไว้ไม่อยู่ ความคิดที่จะขัดขืนกลับกลายเป็นศูนย์ เมื่อได้รับจุมพิตจากเรียวปากบางของจุนโนะอีกครั้ง
เป็นของฉันเถอะจิน

ค่ำคืนแรกแห่งความรักของคนทั้งคู่ ที่จะเป็นความทรงจำของคนทั้งคู่ไปตลอดนั้น มีเพียงเสียงร้องโหยหวนราวกับควายกำลังออกลูกด้วยความเจ็บปวดของจินก็ดังไปจนตลอดทั้งคืน T_T (อุอุน่าจ๋งจ๋าน : คนแต่ง)

จนกระทั่ง
"เป็นอะไรไปจิน.หน้าแดงเชียวนะ "
จุนโนะพูดหยอกล้อคนในอ้อมกอดพายุแห่งความปรารถนาที่พัดมาระลอกแล้วระลอกเล่าสงบลงชั่วคราว.ก้มลงมองคนในอ้อมแขนที่ยังคงก้มหน้าซ่อนใบหน้าที่แดงจัดเอาไว้อดคิดไม่ได้ไม่นึกว่าคนตรงหน้าจะน่ารักได้ขนาดนี้อยากกอดเอาไว้ ไม่อยากปล่อยให้ไปไหนเล้ยยย.>q<
"."
ไม่มีเสียงพูดตอบจากคนในอ้อมแขน.มีแต่ใบหน้าที่แดงถึงใบหูเท่านั้นที่แทนคำตอบได้อย่างดี..
"จิน.รู้ตัวบ้างมั้ยว่านายน่ะน่ารัก~ "
ไม่พูดเปล่า ริมฝีปากบางที่รุ่มร้อนก็ไล้ไปตามซอกคอเนียนของจินไม่หยุดหย่อน
~อยากจะร้องไห้นัก ทั้ง ๆ ที่เป็นฝ่ายวางแผน กลับกลายมาเป็นฝ่ายรับไปได้ยังไงนะ แถมหมอนี่ยังเก่งเกินคาดเสียด้วย แง่ง..เดี๋ยวกัดให้เขี้ยวฝังจมซอกคอขาว ๆ นั่นซะเรยนี่~
แต่ยังไม่ทันคิดอะไรไปมากกว่านี้ จุนโนะก็กระตุ้นอารมณ์จินให้คล้อยตามสัมผัสของเขาอีกครั้ง
~อีกแร้วเรอะ อ๊าว่าแต่ เรื่องฝ่ายรุก ฝ่ายรับ ไว้ก่อนแล้วกัน ตอนนี้ยอมนายไปก่อนก็ได้ จุนโน๊ะ~

เพียงเพราะความรักหรอกนะถึงทำให้ยอมให้ได้ขนาดนี้..เพียงเพราะรักถึงให้ได้ทุกอย่าง.คราวนี้ฉันยอมนายไปก่อนคราวหน้าฉันจะต้องรุกนายให้ได้จุนโน๊ะ. .>_<
:+:+:+:+:+:+:+:
อรุณสวัสดิ์จุนโนะอ๊ะจิน วันนี้มาเช้าจัง
คาเมะที่เปิดประตูเข้ามายังห้องซ้อมเอ่ยทักขึ้น ทำสีหน้าแปลกใจ จินเอี้ยวตัวหันมามองตามเสียงทักของเพื่อน แต่ก็ต้อง
โอ้ย!!
อดอุทานออกมาไม่ได้ เมื่อรู้สึกเจ็บแปลบที่สะโพก หันไปมองหน้าคนประทุษร้ายเมื่อคืน จุนโนะก็ทำเพียงแค่ส่งยิ้มหวาน ตาตี่ให้เหมือนเคย

-ชิทำเป็นยิ้มหวาน-
ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะใครกันล่ะ ToT
:+:+:+:+:+:+:+:
หลังจากที่ซ้อมเสร็จ เพื่อน ๆ แต่ละคนก็ค่อย ๆ ทยอยกลับบ้าน
จินวันนี้ไปกินราเมงกัน
จินได้ยินเรื่องกินก็หูตั้ง กำลังจะพยักหน้าตกลง แต่เมื่อหันไปมองหน้าจุนโนะ เขาก็ต้องกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ TwT เมื่อเห็นตาตี่ ๆ ยิ้มหวาน ๆ กลับกลายเป็นสายตาที่ต้องเขม็งมา ใบหน้าไร้รอยยิ้ม จินก็อดหวั่นใจไม่ได้
เอ่อวันนี้ไม่ว่างน่ะ นัดให้จุนโนะติวภาษาญี่ปุ่นให้
จินยิ้มแหย ๆ ปฏิเสธเพื่อนด้วยความเสียดาย รอยยิ้มหวานก็กลับมาอยู่บนใบหน้าของจุนโนะอีกครั้ง
อะไรกันวะ อายุก็มากกว่า ให้เจ้าจุนโนะมันติวให้อยู่ได้
เพื่อน ๆ พากันโวยยวาย แต่จินก็ได้แต่เงียบ ไม่มีอะไรจะแก้ตัว --_--

เมื่อเหลือกันอยู่เพียงสองคน จุนโนะก็เดินเข้ามาใกล้จิน
จินนี่น่ารักจริง ๆ นะ รู้ด้วยว่าวันนี้ฉันอยากอยู่กับนาย
จุนโนะยิ้มตาตี่ตามสไตล์ จินเห็นก็อดยิ้มตามไม่ได้
~เว้ย..ขยันยิ้มแบบนี้ชะมัด น่ารักเจรง ๆ อยากจับกดม่าาาาางงงงงงง .>_< ~
ไม่ทันตั้งตัว จุนโนะรั้งร่างของจินให้นั่งลงบนตักของเขา ก่อนจะกอดรั้งร่างนั้นไว้แน่น เอนศีรษะซบกับศีรษะของจิน โยกไปมา ใบหน้าเปี่ยมสุข ราวกับได้ของเล่นชิ้นโปรด
รักจินน๊าาาา
ยิ้มตาตี่ตามเคย แต่เจ้าของร่างที่นั่งบนตัก กลับใบหน้าแดงจัด ทำท่าเหมือนจะร้องไห้
ถึงแม้ว่าเขาจะสมหวังที่ได้เป็นคู่รักกับจุนโนะก็เถอะ แต่ทำไมเขาต้องเป็นฝ่ายรับด้วย(ฟระ) เท่าที่จำได้ เขาต้องเป็นฝ่ายรุกเส่
แง๊~ แล้วทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้น๊าาาาาาาาาาาา~
:+:+:+:+:+:+:+:

15/05/2003 , 23:02:23

ฟิกแถม (ตามเคย)
hana_panda : เหอ เหอ ในที่สุด ชั้นก็ทำให้จินเป็น uke ในฟิกตะเองได้แร้ว >_< สะจายยยยยย คิดว่าจะทำไม่ได้ เหอ เหอ ทำได้แล้ว ทำได้แล้ว
Jin : (ตีหัวhana_pandaดัง ป๊าบ ด้วยหนังสือ) นี่ยัยป้า แค้นไรชั้นนักหา!!
hana_panda : (คลำหัวป้อย ๆ ) ไม่ได้แค้นซะหน่อย แค่อยากแต่งคุณชู้เป็น Same บ้าแค่นั้น (///) ฟิกเรา จินเป็นมาตั้งหลายเรื่องแล้วนี่
Jin : ชิ!! หลงคุณชู้ตัวเองชัด ๆ อย่ามาอ้างเล๊ยยยยยยยย
Junno : จิน.น่า.หนุกดีออกน๊าาา
Jin : (ทำหน้าแค้นสุด ๆ ) นายก็พูดได้สิ ก็นายได้เป็น Same นี่หว่า
Junno : (เริ่มทำหน้าขรึม เข้าโหมดโหด) แล้วทีนายล่ะ เป็นมากี่เรื่องแล้ว ให้ฉันเป็นมั้งไม่ได้เรอะ
Jin : ชิ!! ทั้ง ๆ ที่ชั้นออกจะแมน (O_oจริงเหรอ)
Junno : ชั้นก็แมนเหมือนกันแหละน่า กล้ามใหญ่กว่านายด้วย (ได้ที อวดเลยนะ เหอ เหอ)
Jin : งั้นใครเป็นคนผิดล่ะ (หันไปมองจุนโนะ)
Junno : นั่นนะสิ (หันมามองจิน ทั้งคู่สบตากัน ก่อนจะหันมาทาง hana_panda)
Jin+Junno : (พูดพร้อมกันเสียงดัง) เพราะยัยป้านี่น่ะสิ (จ้องด้วยสายตาจะกินเลือดกินเนื้อ)
Jin : ทั้งแต่งฟิกสนองตัณหาตัวเอง (เดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม)
Junno : ทั้งเป็นเจ้าของบอร์ดกาม (หักข้อนิ้วดังเป๊าะ ๆ [ชื่อกำนันอ๊ะป่าว เหอ เหอ])
Hana_panda: (ยิ้มแหย ๆ ) เอ่อไปก่อนแล้วน๊าาาา (รีบวิ่งจากไปทันที)
Jin+Junno : อย่าให้เจออีกนะ จะจับเผานั่งยางเลยคอยดู๊ (โหดจาาางงงงงงง >_< กลั๊ว เหอ เหอ )